Հայաստանի ժողովրդի՛ն
Հայաստանի Հանրապետության պատմության մեջ երկար տարիներ գոյություն է ունեցել հստակ և անխախտ սկզբունք․ բանակը հեռու է քաղաքականությունից։ Զինվորականը ծառայել է հայրենիքին՝ լուռ, պատվով և պատասխանատվությամբ՝ պաշտպանելով մեր սահմաններն ու ժողովրդի անվտանգությունը։ Սակայն այսօր ստեղծված իրականությունը ստիպում է կոտրել այդ լռությունը։
Երկիրը կանգնած է լուրջ փորձությունների առաջ։ Հայաստանի անվտանգությունը թուլացած է, հասարակության մեջ խորացել են անվստահությունն ու հիասթափությունը, իսկ պետական կառավարման բազմաթիվ սխալներ երկիրը տարել են վտանգավոր ուղղությամբ։ Այս իրավիճակում լռելը այլևս հավասարազոր է անտարբերության, իսկ անտարբերությունը՝ պետության հանդեպ անպատասխանատվության։
Հենց այս պատճառով այսօր տեսնում ենք մի երևույթ, որը Հայաստանի պատմության մեջ գրեթե չի եղել․ նախկին զինվորականները` Հայաստանի պահեստազորի սպաները սկսում են ակտիվորեն մասնակցել հասարակական և քաղաքական կյանքին։ Սա ոչ թե իշխանության ձգտում է, այլ պարտքի զգացում։ Նրանք մարդիկ են, ովքեր իրենց կյանքը վտանգել են հայրենիքի համար, ովքեր գիտեն պատերազմի իրական գինը և հասկանում են, թե ինչ վտանգներ են սպառնում պետությանը, երբ այն թուլանում է ներսից։
Այսօր Հայաստանը կարիք ունի ոչ թե կեղծ խոստումների, այլ պատասխանատու և ուժեղ պետական մտածողության։ Պետք է վերջ դրվի այն քաղաքականությանը, որը բերում է պարտությունների, պառակտումների և ազգային արժանապատվության նսեմացման։ Պետությունը չի կարող կառուցվել անփորձության, սխալ հաշվարկների և հասարակությանը բաժանելու հաշվին։
Հայ ժողովուրդը բազմիցս ապացուցել է իր ուժը։ Մենք ժողովուրդ ենք, որը անցել է պատերազմների, աղետների և կորուստների միջով, բայց երբեք չի հրաժարվել իր պետությունից ու հայրենիքից։ Այսօր ևս եկել է այն պահը, երբ պետք է վերականգնվի ազգային միասնականությունը, պետական պատասխանատվությունը և ուժեղ առաջնորդությունը։
Պահեստազորի Զինվորականների ներկայությունը հասարակական և քաղաքական կյանքում պետք է ընկալվի ոչ թե որպես վտանգ, այլ որպես ահազանգ։ Դա երկրի ապագայի համար անհանգստության բարձրաձայնումն է։ Երբ մարդիկ, ովքեր ամբողջ կյանքը ծառայել են հայրենիքին, այլևս չեն կարող լուռ մնալ, դա նշանակում է, որ իրավիճակը հասել է վտանգավոր սահմանագծի։
Հայաստանը չի կարող շարունակել անկման ճանապարհը։ Հայաստանը պարտավոր է վերականգնել իր ուժը՝ քաղաքականապես, տնտեսապես և ռազմականապես։ Մեր պետությունը պետք է դառնա անվտանգ, արժանապատիվ և զարգացող երկիր, որտեղ քաղաքացին վստահ է իր վաղվա օրվա վրա, իսկ բանակը հզոր է և հարգված։
Այսօր յուրաքանչյուր հայ պետք է գիտակցի իր պատասխանատվությունը պետության ապագայի հանդեպ։ Ժամանակն է դուրս գալ անտարբերությունից, ժամանակն է բարձրաձայնել ճշմարտությունը և պահանջել ուժեղ ու պատասխանատու պետություն։
Հայաստանը մեր հայրենիքն է, մեր տունը, մեր ապագան։ Եվ ոչ ոք իրավունք չունի այն տանել դեպի թուլություն ու անկում։
Ժամանակն է, որ Հայաստանը կրկին կանգնի ուժեղ, արժանապատիվ և հաղթական ճանապարհին։
Կեցցե՛ Հայաստանը և հայ ժողովուրդը։
ՀՀ Զինված ուժերի պահեստազորի փոխգնդապետ Արկադի Փայտյանի գրառումը
